13 ژوئن 2022- داده‌های جدید از دنیای واقعی نشان می‌دهد که شانس افراد مبتلا به دیابت نوع 1 برای دستیابی به مقادیر هدف A1c و اجتناب از هیپوگلایسمی شدید، با درجات بیشتری از اتوماسیون در فناوریهایی که استفاده می‌کنند، افزایش می‌یابد.

مهم‌تر از همه، احتمال تجربه یک اپیزود شدید هیپوگلایسمی در سال قبل بود که برای افرادی که از روش درمانی تزریق چندگانه ی انسولین در روز (MDI) بدون استفاده از مانیتور قند مداوم (CGM) استفاده می‌کردند، در مقایسه با افرادی که از سیستم تحویل انسولین خودکار حلقه بسته ترکیبی استفاده می‌کردند، بیش از دو برابر بود. سیستم تحویل انسولین خودکار حلقه بسته ترکیبی، همچنین به عنوان "سیستم پانکراس مصنوعی" شناخته می شود.

پرفسورKellee M. Miller، که یافته های ثبت شده از مطالعه ی T1D Exchange را در هشتاد و دومین نشست علمی انجمن دیابت آمریکا ارائه کرد، گفت: به نظر می رسد که با هر افزایش تدریجی در استفاده از فناوری، شاهد کاهش A1c هستیم، به نظر می رسد CGM این جهش اضافی را موجب شده است.

یک گروه آشنا با بروزترین فناوری

پرفسور میلر خاطرنشان کرد که اگرچه بیش از 17هزار نفر در مطالعه ی T1D Exchange، شرکت داشتند اما این افراد نماینده ی جمعیت عمومی نیستند. بدیهی است که این یک گروه با فناوری بسیار بالا آشنا شده و از آن استفاده کردند، اما بینش حاصل از نتایج این تحقیق، با نتایج خارج از یک محیط مطالعه بالینی، تطابق ندارد.

میلر، مدیر تحقیقات و اپیدمیولوژیست ارشد در مرکز تحقیقات بهداشتی Jaeb، در فلوریدا، افزود: مشاهدات حاصل از بررسی داده های ثبت شده از بیماران در مطالعه ی T1D Exchange از یافته‌های آزمایشات بالینی قبلی حمایت می‌کند و مزایای گلایسمی استفاده از حلقه بسته ترکیبی [پانکراس مصنوعی] را پررنگ تر کرده است.

هنگامی که از ناظم جلسه، دکتر دایانا آیزاکس، داروساز از کلینیک کلیولند در اوهایو خواسته شد در این مورد نظر بدهد، پاسخ اولیه ی او این بود: ما نمی توانیم اجازه دهیم مردم بدون استفاده ازCGM ، چندین بار تزریق روزانه ی انسولین (MDI) را انجام دهند، این واقعا ترسناک است.

دکتر ایزاکس گفت: داده های کلی به وضوح نشان می دهد که "پمپ انسولین به همراه CGM و داشتن فناوری اتصال آنها به یکدیگر"، در مقایسه باروش درمان تزریق چندگانه ی انسولین در روز بر اساس نتایج گلوکومتر و حتی تزریق چندگانه ی انسولین در روز بر اساس خوانشهایCGM ، برتری دارد. بنابراین ما باید مطمئن شویم که این سیستم را در اختیار همگان قرار دهیم، زیرا در غیر این صورت، با توجه به تفاوت‌های A1c، شاهد نتایج بسیار بدتری در آینده در زندگی واقعی افراد خواهیم بود.

نتایج گروه‌های سنی مختلف عمدتاً با هم سازگارند

این مطالعه شامل 10653 شرکت‌کننده در رده سنی 1 تا 91 سال مبتلا به دیابت نوع 1 یا مراقبان آنها بود که یک پرسشنامه پایه را در سال‌های 2020-2021 تکمیل کردند. بیماران بر اساس نوع دستگاه مورد استفاده ی خود به شش گروه طبقه بندی شدند:

- حلقه بسته هیبریدی: (HCL)  سیستم هایی که انسولین را بطور نیمه خودکار به بدن بیمار تحویل می دهند از جمله حلقه منبع باز،Tandem Control IQ  یا Medtronic 770G.

- سیستم تعلیق کننده با پیش بینی افت قند خون: (PLGS)  سیستم‌هایی که بر اساس روند کاهشی خوانشهای CGM، پمپ را خاموش می‌کنند تا از هیپوگلایسمی جلوگیری کنند، اما تحویل انسولین را بطور خودکار انجام نمی دهند، از جمله Tandem Basal IQ و Medtronic 640G.

- پمپ انسولین بعلاوه ی CGM، دو دستگاه مجزا بدون هیچ گونه ارتباطی بین آنها.

- پمپ انسولین، بدون CGM.

- تزریق چندگانه ی انسولین در روز بعلاوه ی استفاده از  CGM.

- تزریق چندگانه ی انسولین بدون استفاده از CGM.

میانگین سنی شرکت کنندگان 38 سال و میانگین مدت زمان ابتلای آنها به دیابت نوع یک، 17 سال بود. بیشتر افراد زن(69درصد)، 88 درصد سفیدپوست و 73 درصد بیمه درمانی خصوصی داشتند. به طور کلی 71 درصد از پمپ های انسولین و 86 درصد از CGM، استفاده می کردند.

در میان کودکان (کمتر از 13 سال)، نوجوانان (13-17 سال)، و بزرگسالان جوان (18-29 سال)، حدود 12درصد از حلقه ی بسته هیبریدی (HCL) استفاده می کردند و 40 تا 50 درصد از پمپ انسولین بعلاوه یCGM ، بدون ویژگی های خودکار استفاده می کردند. کمتر از 10 درصد از CGM استفاده نمی کردند.

در میان بزرگسالان 30 تا 55 ساله و افراد بالای 55 سال، حدود 15 تا 17 درصد ازحلقه بسته هیبریدی و تقریباً به همان نسبت از سیستم تعلیق کننده با پیش بینی افت قند خون(PLGS) استفاده می کردند. حدود یک سوم از پمپ انسولین بعلاوه یCGM استفاده می کردند و 15٪ از CGM استفاده نمی کردند.

هموگلوبین A1c در کاربران پانکراس مصنوعی بسیار پایین تر است

تفاوت های قابل توجهی در میانگین هموگلوبینA1c با استفاده از دستگاه، به ویژه در گروه های سنی جوان وجود داشت. در میان افراد کمتر از 13 سال، این محدوده از 6.6 درصد برای کسانی که از حلقه بسته هیبریدی استفاده می کردند تا 10.6 درصد برای گروهی که به روش تزریق چندگانه ی انسولین در روز(MDI) بیماری خود را کنترل می کردند، گزارش شد.

سطوحA1c در بزرگسالانی که تحت درمان با تزریقات چندگانه ی انسولین در روز (MDI) بودند، به اندازه ی افراد کمتر از 13 سال بالا نبود، 8.4 درصد برای سنین 30 تا 55 سال، و 7.6 درصد برای سنین بیش از 55 سال، اما نتایج A1cدر افرادی که از سیستم HCL استفاده می کردند بسیار بهتر بود، و برای هر دو گروه سنی 6.7 درصد گزارش شده بود.

نسبت افرادی که به سطوحA1c هدف یعنی "کمتر از 7 درصد" دست یافته بودند، از یک الگوی مشابه پیروی می کرد. در میان کودکانی با پایین ترین سن، 73 درصد از کاربران HCL، به این هدف دست یافته بودند، در حالیکه تنها 15 درصد از افرادی که به روشتزریق چندگانه ی انسولین در روزتحت درمان بودند، به این هدف رسیدند. برای نوجوانان و بزرگسالان جوان، به ترتیب 64% و 58% از استفاده کنندگان ازHCL به آن هدف رسیدند، در مقابل فقط 3% از نوجوانان و 14% از بزرگسالان جوان که از روش تزریق چندگانه ی انسولین در روز استفاده می کردند، به این هدف دست یافتند. باز هم، تفاوت ها برای بزرگسالان چندان چشمگیر نبود اما همچنان قابل توجه بود. حدود دو سوم از استفاده کنندگان از حلقه ی هیبریدی بسته به A1c کمتر از 7 درصد دست یافتند، در حالی تنها یک سوم از افراد تحت درمان به روشMDI ، به A1c کمتر از 7 درصد دست یافته بودند.

در میان بزرگسالان، نسبت افرادی که با استفاده از PLGS بهA1c  کمتر از 7 درصد دست یافته بودند اندکی بالاتر از کاربران HCL، بود. وقتی از دکتر آیزاکس در مورد این نتیجه ی نسبتا غیرعادی سوال شد، او پاسخ داد که این نتیجه من را بر آن می دارد که بخواهم بدانم آنها از چه سیستمی استفاده می کنند زیرا یکی از این سیستم ها احتمال بیشتری دارد که اغلب از حالت خودکار خارج شود. او اظهار داشت: شما باید این تفاوت ها را در نظر بگیرید.

به طور کلی، برای کل گروه، حداقل60٪ از کاربران سیستم HCL به هدف A1c کمتر از 7 درصد دست یافتند، در حالی که کمتر از 20٪ از کسانی که از هیچ فناوری استفاده نمی کردند، به این هدف رسیدند.

داده‌های مربوط به هیپوگلایسمی شدید گزارش‌شده توسط خود افراد، کمی کمتر قابل پیش‌بینی بود، اما همچنان از الگوهای مشابه ای پیروی می‌کرد و کاربران HCL کمترین میزان هیپوگلایسمی شدید را گزارش کرده بودند. بزرگترین تفاوت در بزرگسالان جوان مشاهده شد،20٪ از کاربران HCL گزارش کردند که حداقل یک رویداد هیپوگلایسمی شدید را در سال گذشته تجربه کرده اند، در مقایسه با 45٪ از افرادی که تحت درمان به روشMDI ، بودند.

در میان بزرگسالان، بالاترین نسبت‌هایی که اپیزودهایی از هیپوگلایسمی شدید را گزارش کردند از 49% تا 56% در بین گروه‌های MDI و افرادی که فقط از پمپ انسولین استفاده می کردند، در مقایسه با تنها 31% و 26% از کاربران HCL به ترتیب از افراد 30 تا 55 ساله و بالاتر از 55 سال.

منبع:

https://www.medscape.com/viewarticle/975458?src=mbl_msp_android&ref=share